บทที่ 37 แย่งชิงเด็ก

ในเรือนจำที่มืดมิดและอับชื้น ร่างกายของพันดาวทรุดโทรมลงทุกวัน ข้อมือของเธอถูกใส่กุญแจมือจนซีดขาว ใบหน้าซีดเผือดราวกับกระดาษ แววตาไหวระริกด้วยความจำยอมและสิ้นหวัง ทุกๆ วันเธอต้องรองรับอารมณ์และการทุบตีจากนักโทษหญิงคนอื่นๆ ความเจ็บปวดทางกายและความทรมานทางใจที่ผสมปนเปกัน ทำให้เธอแทบจะแหลกสลาย

"นังแพศยา...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ